ماهیچههای اسکلتی برای تجزیه کامل گلوکز به اکسیژن نیاز دارند. اگر اکسیژن کافی نباشد، پیرووات حاصل از قندکافت وارد راکیزه ها نمیشود و لاکتات در ماهیچهها تجمع مییابد.
پیرووات حاصل از قندکافت وارد راکیزه نمیشود.
پیرووات با دریافت الکترونهای NADH کاهش یافته و به لاکتات تبدیل میشود.
این تبدیل به منظور بازتولید انجام میشود تا قندکافت ادامه یابد و ATP مورد نیاز یاخته تأمین شود.
پذیرنده نهایی الکترون در تخمیر لاکتیکی، پیرووات (مولکول سهکربنی) است.
علت گرفتگی ماهیچهها پس از فعالیت شدید
فعالیت شدید نیاز به اکسیژن فراوان دارد.
اگر اکسیژن کافی نباشد، پیرووات وارد راکیزه نمیشود و تخمیر لاکتیکی انجام میشود.
تجمع لاکتات در ماهیچهها پس از فعالیت شدید، میتواند موجب درد و احساس خستگی شود.