الف)اگر چو مرغ بنالم، تو همچو سرو ببالی | و گر چو ابر بگریم، تو همچو غنچه بخندی (خواجوی کرمانی) | |
ب) پیش کمان ابرویش لابه همی کنم؛ ولی | گوش کشیده است؛ از آن گوش به من نمی کند (حافظ) | |
پ) دل گرفتار بلای عشق توست | جان شهید کربلای عشق توست (وفایی) |
علوم و فنون ادبی 2 یازدهم انسانی کتاب درسی | نسخه 1402 - صفحه 31 - سوال 1