بانک سوال عربی 3 دوازدهم انسانی، کتاب درسی درس چهارم / قواعد
- 5سوال
اَلْکِتابُ الْخامِسُ وَ الْأرْبَعونَ مِنْ نَهْجِ الْبَلاغَةِ
اِلى عُثْمانَ بْنِ حُنَيْفٍ عامِلِ أمیرِ المُؤمِنینَ عَلَىٍّ (ع) عَلَی الْبَصْرَةِ، أمّا بَعْدُ، يا ابْنَ حُنَيْفٍ، فَقَدْ بَلَغَنى أًنَّ رَجُلاً مِنْ فِتْيَةِ أَهْلِ الْبَصْرَةِ دَعاكَ إلى مَأْدُبَةٍ فَأَسْرَعْتَ إلَيْها، ... وَ ما ظَنَنْتُ أَنَّكَ تُجيبُ إلى طَعامِ قَوْمٍ عائِلُهُمْ مَجْفُوٌّ، وَ غَنِيُّهُمْ مَدْعُوٌّ. …ألا وَ إنَّ لِكُلِّ مَأْمومٍ إماماً يَقْتَدى بِهِ، وَ يَسْتَضىءُ بِنُورِ عِلْمِهِ. ألا وَ إنَّ إمامَكُمْ قَدِ اكْتَفى مِنْ دُنْياهُ بِطِمْرَيْهِ، وَ مِنْ طُعْمِهِ بِقُرْصَيْهِ. ألا وَ إنَّكُمْ لاتَقْدِرُونَ عَلى ذلِكَ، وَلكِنْ أعينونى بِوَرَعٍ وَ اجْتِهادٍ،وَ عِفَّةٍ وَ سَدادٍ.
نامۀ چهل و پنجم نهج البلاغه به عثمان بن حُنَيف استاندار امير المؤمنين علی (ع) در بصره امّا پس [از ياد خدا و پيامبر] اى پسر حُنَيف، به من [خبر] رسيد كه مردى از مردان بصره، تو را به سفرۀ مهمانىِ خويش فراخواند و تو به سرعت به سوى آن شتافتى. گمان نمى كردم مهمانىِ مردمى را بپذيرى كه تهيدستشان رانده و ثروتمندشان دعوت شده است. آگاه باشيد که هر رهروی پيشوايی دارد كه از او پيروى مى كند و از نور دانشش روشنى می جويد. آگاه باشيد امامتان از دنيايش به دو جامۀ کهنه و از خوراکش به دو قرص نان بسنده کرده است. آگاه باشيد که قطعاً شما نمی توانيد چنين کنيد؛ ولی با پارسايی و تلاش و پاكدامنى و درستی، مرا يارى دهيد.
1) عَيِّنْ نونَ الْوِقايَةِ فِي النَّصِّ:
2) أعرِبِ الْکَلِماتِ الَّتي تَحْتَها خَطٌّ:
أمّا بَعدُ یا ابْنَ حُنَیفٍ فَقَدْ بَلَغَنی أنَّ رَجُلاً مِنْ فِتْیهِ أَهْلِ الْبَصْرَةِ دَعاکَ إلی مَأْدُبَةٍ فَأًسْرَعْتَ إلَیها.
3) عَيِّنْ مِنَ النَّصِّ کَلِمَةً عَلی وَزْنِ «أفْعَلْتَ» وَ الْأُخْری عَلی وَزْنِ «اِفْتِعال» .............. .............. :»
4) عَيِّنْ نَوعَ فِعْلِ «لا تَقْدِرونَ » و صيغَتَهُ:
عربی 3 دوازدهم انسانی کتاب درسی | نسخه 1402 - صفحه 64 - سوال 2