التمارین صفحه 129

عَداوَةُ الْعاقِلِ خَیْرٌ مِنْ صَداقَةِ الْجاهِلِ | عاقبت، جوینده، یابنده بوَد. |
اَلعالِمُ بِلا عَمَلٍ کَالشّجَرِ بِلا ثَمَرٍ. | نو که آمد به بازار، کهنه شود دل آزار |
اُسْتُرْ ذَهَبَکَ وَ ذَهابَکَ وَ مَذْهَبَکَ. | چاه مکن بهرِ کسی، اوّل خودت دوم کسی |
مَنْ حَفَرَ بِئْراً لِأَخیهِ وَقَعَ فیها. | عالِمِ بی عمل به چه مانَد؟ به زنبور بی عسل |
اَلْوَحدَةٌ خَیرٌ مِنْ جَلیس السّوءِ. | تا توانی می گریز از یارِ بد، یارِ بد بدتر بوَد از مارِ بد |
مَنْ طَلَبَ شَیئاً وَ جَدّ، وَجَدَ. | دشمنِ دانا که غم جان بوَد، بهتر از آن دوست که نادان بود |
لِکُلِّ جَدیدٍ لَذَّةٌ | در بیابان این سه، کم جُنبات لبت، از ذهاب و اَز ذَهَب وَز مذهبت |